Kayıtlar

Gözyaşı Kadehleri 43.Bölüm

-
 43.BÖLÜM İyi okumalar!     ~~~     “Dayak arsızı mısın, yoksa genel bir enayilik mi bu?” Teoman’ın odaya arkamızdan girmiş olduğunu konuşmasıyla birlikte fark edebilmiştim. Yaşadığım şaşkınlığın üzerimdeki etkisi sönmüş değildi. Tutmakta olduğum elini herhangi bir kuvvetin bizi ayırması mümkün olmayacak şekilde kasan Cevahir ise kıpırdamadan karşıya doğru bakıyordu. Cevahir’i bu tepkiye sürükleyenin de tıpkı bende olduğu gibi şaşkınlık olduğunu sanıyorken Teoman’ın konuşmasıyla birlikte son günlerde beni sık sık terk eden aklımı bir anlığına toparlamış ve parçaları birleştirmeye çabalamıştım. Sanki Teoman konuşmamış, odada etrafa yaydığı enerjiyle duvarları devirecekmiş gibi sarsıntılar yaratan Cevahir hemen yanımda değilmiş gibi bakışları benden hiç ayrılmayan Yener’in hissettirdiği rahatsızlığı görmezden gelmek güçtü. “Seray…” Adımı yıllardır hiç duymadığım o sesten dinlediğimde ne yapmam gerektiğini düşünmeme pek gerek bırakmayacak bi...
Yorum Gönder
Devamı

Gözyaşı Kadehleri 42.Bölüm

-
 42.BÖLÜM İyi okumalar!   ~~~     Bir konuşuyorsam iki uyukluyor, biraz güç toplamış hissediyorsam hemen sonrasında pat diye güçten düşüyordum. Gözlerimi ilk aralayışımın üzerinden saatler geçmiş, odaya gelip gidenler -ve odadan hiç gitmeyen Cevahir- eşliğinde zaman akıp gitmişti. O akşam geceye ve gece de sabaha dönmüştü. En son odamda Beste ve Levent’in bulunduğunu anımsıyordum. Onlardan sonra bir dolu ilaç daha almıştım ve derin bir uykuya dalmıştım. Geceye dair hatırlayabildiğim sayılı şey vardı. Öncelikle gözümü her araladığımda Cevahir yatağımın başındaydı, kısa süreli uyanışlarımdan hiçbirinde onu uyuklarken ya da odadan çıkmışken yakalayamamıştım. Bir başka farkındalığım ise göğsümde ağrı hissetmeye başladığım anlarda gökten inmiş gibi odada beliren Muhsin’di. Ağrımı sesli olarak dile getirecek kadar kendimde olmuyordum ama elim refleksle soluma gidiyordu ya da hareketsizce uzanan halim bozuluyordu ve devamında hiç gecikmeden odada Cevahir...
2 yorum
Devamı